D66 ministers en de werkelijkheid: een relatie die nooit echt van de grond kwam. Het blijft een ongemakkelijke combinatie. Alsof je iemand zonder rijbewijs een Tesla geeft en verbaasd bent dat hij de laadpaal niet kan vinden. Je zag het weer pijnlijk duidelijk op tv, waar presentator Amber Kortzorg een vrij simpele vraag stelde over elektrische auto’s. Niet eens een valkuil, gewoon basislogica: vertel je mensen eerlijk dat ze straks misschien helemaal geen laadpaal kunnen krijgen?
En toen kwam het antwoord. Of beter gezegd: het uitblijven daarvan.
Subsidie voor electrische auto terwijl het electriciteitsnet overvol is…..dan heb je dus te maken met een krankzinnige regering.
De kunst van niets zeggen
Minister Stientje van Veldhoven slaagde erin om veel woorden te gebruiken zonder ook maar iets concreets te zeggen. Een talent dat binnen D66 inmiddels tot kerncompetentie is verheven. Je zou er bijna respect voor krijgen, als het niet zo desastreus uitpakt voor iedereen die gewoon probeert van A naar B te komen.
De realiteit is namelijk vrij simpel, zelfs voor beleidsmakers met een PowerPoint-verslaving:
- Het stroomnet zit vol
- Gemeenten hebben minder geld en ruimte
- Publieke laadpalen groeien niet mee
- En een flink deel van Nederland woont niet in een villa met oprit
Maar in de beleidsbubbel blijft het idee bestaan dat iedereen vrolijk overstapt op elektrisch rijden. Want op papier klopt het. En papier, dat is zo lekker geduldig.
De grote laadpaalfantasie
Er is iets bijna aandoenlijks aan hoe D66 het land ziet. Een soort utopisch Nederland waarin iedereen:
- een elektrische auto koopt
- een laadpaal voor de deur heeft
- en zonder problemen het net op kan
D66 ministers:- In werkelijkheid woont een groot deel van de mensen in flats, rijtjeshuizen of straten waar parkeren al een gevecht op zich is. Laat staan laden. Duizenden mensen kunnen simpelweg niet thuis laden. Maar dat detail verdwijnt ergens tussen beleidsnota 37 en klimaatagenda 12.
Het mooiste is nog dat dezelfde overheid vervolgens verbaasd kijkt dat de adoptie achterblijft. Alsof mensen massaal weigeren mee te doen aan een feestje waarvoor geen elektriciteit is geregeld.
Betaalbaarheid: het woord dat niemand wil horen
Elektrisch rijden is duur. Niet een beetje duur, maar “je moet er serieus voor sparen terwijl je energierekening al ontspoort” duur. Maar daar wordt opvallend stil over gedaan.
Voor veel huishoudens is de rekensom simpel:
- elektrische auto → te duur
- laadmogelijkheid → onzeker
- subsidies → tijdelijk en onvoorspelbaar
Maar D66 blijft doen alsof het een kwestie van “willen” is. Alsof mensen ’s ochtends wakker worden en denken: nee, vandaag kies ik er bewust voor om financieel klem te zitten.
Vage antwoorden als beleid
Wat je bij Van Veldhoven zag, is geen incident. Het is een patroon. Vragen worden beantwoord met:
- algemeenheden
- toekomstvisies
- en vooral veel “we werken eraan”
Concreet wordt het zelden. Want concreet betekent dat je moet toegeven dat het systeem piept en kraakt. Dat het stroomnet de ambities niet bijhoudt. Dat beleid sneller wordt bedacht dan uitgevoerd.
En dat is lastig, want dan stort het zorgvuldig opgebouwde verhaal een beetje in.
Coalitieblindheid
D66 ministers:- Wat nog fascinerender is: partijen als VVD en CDA blijven hier vrolijk in meegaan. Alsof niemand zich hardop durft af te vragen of dit allemaal wel werkt in de praktijk.
Je zou denken dat ergens in een vergaderzaal iemand zegt:
“Misschien moeten we eerst het stroomnet fixen voordat we miljoenen mensen richting elektrisch duwen.”
Maar nee. Het beleid dendert door. Want terugkomen op plannen is politiek gezien lastiger dan ze blijven verdedigen, hoe losgezongen ze ook zijn van de realiteit.
De echte wereld vs. de papieren wereld
Er zijn eigenlijk twee Nederlanden ontstaan:
1. Het papieren Nederland
Hier werkt alles perfect. Iedereen laadt elektrisch, het net is robuust, en de energietransitie verloopt soepel.
2. Het echte Nederland
Hier zoeken mensen ’s avonds naar een parkeerplek, hopen ze dat er ergens een werkende laadpaal vrij is, en rekenen ze uit of ze de volgende energierekening nog kunnen betalen.
D66 lijkt vooral beleid te maken voor dat eerste Nederland. Het tweede Nederland mag het uitzoeken.
Wanneer wordt het serieus?
De kernvraag blijft: wanneer gaan dit soort partijen de werkelijkheid onder ogen zien?
- Dat infrastructuur niet vanzelf ontstaat
- Dat betaalbaarheid geen detail is
- Dat gedrag van mensen niet verandert door wensdenken
Tot die tijd krijg je dit soort interviews. Vage antwoorden, ontwijkende reacties en een groeiende kloof tussen beleid en praktijk.
D66 ministers:- En ondertussen staat de gemiddelde Nederlander gewoon langs de kant van de weg. Niet uit protest, maar omdat de accu leeg is en er nergens een laadpaal te vinden is.
Volg ons op Twitter: https://x.com/Nieuwsfeitencom
Bluesky: https://bsky.app/profile/nieuwsfeiten.bsky.social
Luister naar opiniestukken via Florida Radio Rotterdam: https://happy-music-radio.com
