10 oktober 2026
Emre A. krijgt zes maanden cel na doodrijden Bas in Geldrop
De 32-jarige Bas had nog maar vijf dagen geweten dat hij vader zou worden toen Emre A. hem op 15 september 2025 doodreed in Geldrop. Een man met een gezin en een toekomst werd van zijn fiets gereden door een automobilist die met meer dan honderd kilometer per uur door rood reed.
Op 8 oktober sprak de rechtbank Oost-Brabant haar vonnis uit: zes maanden gevangenisstraf, 240 uur taakstraf en vijf jaar rijontzegging. Ik vind vooral de motivering van die beperkte celstraf onverteerbaar. De rechtbank stelt zelf vast dat sprake is van roekeloosheid, de zwaarste vorm van schuld in het verkeersstrafrecht. En dan blijft van de achttien maanden die het Openbaar Ministerie eiste slechts een derde over.
Emre A. reed plankgas richting een rood verkeerslicht
Emre A. kende de Gijzenrooiseweg, waar maximaal 50 kilometer per uur is toegestaan. Hij had het rode verkeerslicht gezien. Hij had ook de fietser opgemerkt. Toch bleef hij rijden.
De gegevens uit de Volkswagen Tiguan laten zien dat de snelheid opliep van 84 naar 106 kilometer per uur. Het gaspedaal was bijna vijf seconden volledig ingedrukt. Het licht stond al 27 seconden op rood toen Emre A. de stopstreep passeerde. Bas had groen. De auto raakte hem met 101 kilometer per uur.
De rechters stelden vast dat Emre A. opzettelijk ernstige verkeersregels had geschonden. Dit was geen onschuldig foutje van een onervaren automobilist. Het was volstrekt onverantwoord gedrag met een dodelijke afloop. Juridisch is Emre A. veroordeeld voor het veroorzaken van een dodelijk ongeval door roekeloosheid, niet voor moord. Maar dat maakt zijn bewezen handelen geen haar minder afschuwelijk.
De rechters maken zich zorgen over de toekomst van de doodrijder
Het Openbaar Ministerie eiste achttien maanden gevangenisstraf. De rechtbank legde er zes op. Wie de motivering leest, ziet hoeveel gewicht de rechters geven aan de leeftijd van Emre A., zijn berouw en de gevolgen van het ongeval voor zijn geestelijke gezondheid en opleiding.
Ik vind dat een beschamende afweging. Bas krijgt geen tweede kans. Zijn vrouw moet zonder hem verder. Zijn kind groeit op zonder vader. Dat is geen studievertraging die later kan worden ingehaald. Dat is een onomkeerbare werkelijkheid die Emre A. met zijn rijgedrag heeft veroorzaakt.
Een rechter mag persoonlijke omstandigheden meewegen. Maar de vraag is of deze rechters nog enig gevoel voor proportie hebben wanneer zij bij bewezen roekeloosheid met een dodelijke afloop zo ver onder de eis van het Openbaar Ministerie gaan zitten.
Leg zes maanden cel maar eens uit aan de weduwe
De echtgenote en zussen van Bas vertelden tijdens de zitting over hun verlies. De rechtbank erkent dat verdriet. Maar hoe leg je de weduwe vervolgens uit dat de man die haar echtgenoot doodreed slechts zes maanden gevangenisstraf krijgt?
Ik zou graag zien dat de rechters W.M.T. Keukens, M.E. Bartels en A.J. den Besten hun beslissing in gewone mensentaal verdedigen. Waarom is het toekomstperspectief van Emre A. reden om twaalf maanden van de geëiste gevangenisstraf af te halen? Waarom zou dit bij de bewezen feiten een passende uitkomst zijn?
Nieuwsfeiten schreef eerder over drie doodgereden kinderen en de beslissing om een verdachte zijn proces in vrijheid te laten afwachten. Dat was een andere juridische situatie, maar de vraag hoe de rechtspraak haar beslissingen aan nabestaanden uitlegt, dringt zich opnieuw op.
Deze rechters hoeven niet verbaasd te zijn over het wantrouwen
Wanneer burgers spreken over ‘D66-rechters’, drukken zij daarmee vaak hun frustratie uit over een rechterlijke macht die volgens hen meer begrip toont voor daders dan voor slachtoffers. De politieke voorkeur van de rechters in deze zaak is niet bekend. Maar hun uitspraak geeft wel alle aanleiding om de strafrechtelijke afweging fel te bekritiseren.
Rechterlijke onafhankelijkheid is noodzakelijk. Onafhankelijkheid betekent alleen niet dat de samenleving een uitspraak kritiekloos moet slikken. De rechtbank heeft vastgesteld dat Emre A. bewust ernstige verkeersregels schond. Juist daarom vind ik de beperkte gevangenisstraf zo onthutsend.
Ook vermoedens over ongelijke strafoplegging naar afkomst moeten onderzocht kunnen worden, met vergelijkbare vonnissen en betrouwbare cijfers. Deze uitspraak bewijst niet dat afkomst een rol speelde. De naam van een veroordeelde is daarvoor geen bewijs. De straf zelf verdient intussen meer dan genoeg kritiek.
Voor ernstige btw-fraude zijn jaren cel mogelijk
Wie de Belastingdienst op grote schaal oplicht, kan jarenlang de gevangenis in gaan. Terecht, want fraude is een ernstig misdrijf. Maar het is moeilijk uit te leggen dat bij deze bewezen roekeloosheid, waarbij een jonge vader is gedood, zes maanden gevangenisstraf passend zou zijn.
Belastingfraude en verkeersmisdrijven zijn juridisch verschillende zaken. Dat neemt de morele vraag niet weg of de strafmaat nog in verhouding staat tot de gevolgen van het bewezen handelen. De taakstraf van 240 uur en de rijontzegging van vijf jaar maken deel uit van de straf, maar nemen mijn bezwaar tegen de korte celstraf niet weg.
Een leven zonder Bas, zes maanden cel voor Emre A.
De rechtbank schrijft dat Emre A. de dood van Bas niet heeft gewild en oprecht spijt heeft. Dat kan waar zijn. Maar spijt verandert niets aan zijn keuze om plankgas richting een rood verkeerslicht te rijden.
De weduwe van Bas zal haar kind ooit moeten vertellen waarom zijn vader er niet meer is. Misschien moet zij dan ook uitleggen dat de rechtbank zes maanden gevangenisstraf passend vond. Ik vind dat een schande voor de Nederlandse rechtspraak.
Bronnen
Rechtbank Oost-Brabant, vonnis van 8 oktober 2026
Omroep Brabant: Emre krijgt halfjaar cel
Door Martijn van der Zwaan
Volg Nieuwsfeiten op X en Bluesky. Luister via Florida Radio Rotterdam.
