23 september 2026
Drie kinderen doodgereden: waarom mocht de verdachte weer naar buiten?
Drie kinderen van twaalf en schooldirectrice Joyce van Driel stierven op 11 juni bij Vogelwaarde. De rechtbank besloot op 23 september de voorlopige hechtenis van verdachte Reinaldas J. te schorsen. Nog geen twee maanden eerder noemde diezelfde rechtbank het risico op herhaling concreet en acuut. Ik wil weten wat er in die paar weken veranderde.
Volgens de verklaring van het Openbaar Ministerie op de zitting reed J. vlak voor de botsing ongeveer 130 kilometer per uur waar maximaal 80 gold. Zijn auto had problemen met de stuurbekrachtiging, waarvan hij wist. Bovendien registreerde onderzoek in de week vóór de aanrijding zeventien trajecten met snelheidsovertredingen. Een verdachte is onschuldig totdat zijn schuld is bewezen. Die regel maakt de eerdere inschatting van de rechtbank niet minder relevant.
Een rijverbod was in juli onvoldoende
Op 28 juli vond de rechtbank zelfs het innemen van zijn rijbewijs onvoldoende om het herhalingsgevaar weg te nemen. In september mocht J. de rest van het proces in vrijheid afwachten. De duur van zijn voorlopige hechtenis en het uitblijven van een inhoudelijke zitting speelden daarbij mee. De rechtsstaat beschermt ook verdachten tegen eindeloos voorarrest. Maar wie in juli een acuut risico ziet, kan in september niet volstaan met een abstracte verwijzing naar tijdsverloop.
Ik verwijt de rechtbank geen schuld aan het ongeval; over die schuld moet nog worden beslist. Ik verwijt het systeem dat nabestaanden twee ingrijpend verschillende risicobeoordelingen krijgen zonder een begrijpelijke publieke uitleg. De drie kinderen Olivia, Sarah en Damian komen niet terug. Hun ouders verdienen meer dan een procedurele formule.
Geen speculatie nodig om hard te zijn
Het eerdere artikel opperde dat J. naar Litouwen zou kunnen vertrekken omdat hij daar geboren is. Zijn advocaat zegt dat hij in Nederland opgroeide en geen vluchtgevaar bestaat. Zonder aanwijzingen voor een vluchtplan voeg ik die verdenking niet opnieuw toe. De aantoonbare tegenstelling tussen de beslissingen van juli en september is al ernstig genoeg.
Nieuwsfeiten schreef eerder over de afstand tussen juridische regels en vertrouwen van burgers. Hier is die afstand pijnlijk concreet. De overheid moet niet vragen of ouders begrijpen hoe het strafproces werkt. Zij moet uitleggen waarom een eerder vastgesteld acuut risico nu beheersbaar wordt geacht.
Een rechtsstaat verdient gezag door haar beslissingen te onderbouwen. Bij deze vier doden is een verwijzing naar het dossier alleen niet voldoende voor het publieke vertrouwen.
De discussie over de strafrechtspraak is opnieuw actueel door de zes maanden cel voor Emre A. na het doodrijden van een jonge vader in Geldrop. Daar ging het om een veroordeling voor bewezen roekeloosheid, niet om een beslissing over voorlopige hechtenis. Toch blijft dezelfde pijnlijke vraag overeind: hoe leggen rechters hun beslissingen uit aan families die iemand voorgoed verloren hebben?
Door: Lars Morgenstern.
Volg ons op Twitter: Nieuwsfeitencom
Bluesky: nieuwsfeiten.bsky.social.
Luister naar opiniestukken via Florida Radio Rotterdam.
