Door Sanne van Rijn
Geheime UFO-briefings kwamen ter sprake toen onderzoeksjournalist Tom O’Neill in Washington op weg was naar een afspraak over de CIA. Een congresmedewerker wist dat O’Neill net een bijeenkomst over UFO’s had bijgewoond. O’Neill vertelde hem dat hij zijn oordeel over het onderwerp opschortte. Het antwoord bleef hangen. Als hij wist wat zij wisten, zou hij er anders over denken. Heretics, vanaf 45:11
Een paar dagen later zat O’Neill voor een commissie van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden. Die hoorzitting ging over MKULTRA, het gedocumenteerde CIA-programma waarbij mensen aan experimenten werden onderworpen. Over het gesprek met de congresmedewerker vertelde O’Neill later in de podcast van Andrew Gold. Daar viel de bewering dat de Verenigde Staten vaartuigen én wezens zouden hebben geborgen. Amerikaans Huis van Afgevaardigden · Heretics
Wat Tom O’Neill hoorde over geheime UFO-briefings
Volgens O’Neill zei de medewerker dat hij een volksvertegenwoordiger vergezelde naar briefings in een beveiligde ruimte. In Washington heet zo’n ruimte een SCIF. Daar mag zeer gevoelige informatie worden besproken. Dat gaf het gesprek zijn gewicht. De medewerker zei volgens O’Neill dat hij zelf te zien kreeg wat de volksvertegenwoordiger zag. Hij omschreef dat als angstaanjagend.
O’Neill wilde weten waarom het publiek vooral beelden te zien krijgt waarop zo weinig valt uit te maken. Volgens zijn relaas kwam de medewerker toen met een militaire verklaring. Wie de precieze snelheid of aandrijving van een object onthult, kan ook prijsgeven wat Amerikaanse defensieonderzoekers proberen te ontwikkelen. De medewerker zou daarbij hebben gesproken over ‘teruggevonden vaartuigen en teruggevonden wezens’. Heretics, vanaf 45:11
Dat zijn de woorden waar het verhaal om draait. Wie ze uitsprak, maakte O’Neill in het fragment niet bekend. Hij liet ook geen documenten of beelden zien die de berging bevestigen. Zelfs het woord ‘wezens’ laat de belangrijkste vraag open. Wat bedoelde de medewerker daar precies mee?
De man die zei dat hij zelf naar binnen mocht
O’Neill vertelde ook dat de medewerker sprak over nachtmerries en psychologische hulp voor mensen met toegang tot geheime informatie. Dat detail maakt het verhaal beklemmend. Het komt uit hetzelfde gesprek en levert geen onafhankelijke bevestiging op. Voor de bewering over geborgen vaartuigen en wezens blijft de lezer afhankelijk van wat O’Neill zich herinnert. Heretics
De officiële stukken over MKULTRA laten zien waar O’Neill die week voor naar Washington kwam. Het verslag noemt hem als getuige. Zijn relaas over de UFO-briefings staat daar los van. Het verschil is belangrijk, juist omdat de twee verhalen zich afspelen in dezelfde gangen van het Congres. Van het ene gesprek kan iedereen de opname en de schriftelijke verklaringen bekijken. Bij het andere weten we zelfs niet wie er tegenover O’Neill stond. Verslag van de hoorzitting
Bij de vrijgegeven Amerikaanse UFO-documenten konden lezers zelf zien wat er op papier stond. Hier begint het journalistieke werk een stap eerder. Kan iemand met toegang tot die briefings onafhankelijk bevestigen dat er daadwerkelijk over bergingen is gesproken? Dat zou al een concrete ontwikkeling zijn. Daarna komt de moeilijkere vraag waar het gesprek met O’Neill geen antwoord op geeft: wat is er geborgen, en wie heeft het zelf gezien?
Lees ook over vermeende buitenaardse crashes, UFO-waarnemingen, de blauwe stippen op beelden van Apollo 17 en het UFO-verhaal van Alter en Crisham.
Volg ons op Twitter
Volg ons op Bluesky.
Luister naar opiniestukken via Florida Radio Rotterdam.
