Ceuta is Spaans grondgebied. Toch lijkt de Spaanse regering pas wakker te worden nadat tienduizenden migranten de grens illegaal zijn overgestoken.
Sinds de massale grensoverschrijding van 30 en 31 juli zijn er inmiddels 19 aangiften wegens verkrachting of seksuele agressie gemeld. Dat aantal is afkomstig uit Spaanse berichtgeving en betreft aangiften, geen 19 definitief bewezen verkrachtingen.
Ceuta ontploft, Europa kijkt weg: wanneer wordt illegale migratie eindelijk een veiligheidskwestie?
Ceuta illegale migratie:- Maar wie denkt dat daarmee het probleem kleiner wordt, begrijpt weinig van de werkelijkheid.
Onder de slachtoffers bevinden zich minderjarige meisjes. Inmiddels liggen meerdere zaken bij de Spaanse rechter en zitten verdachten in voorlopige hechtenis. Reuters meldde dat in twee van de drie door de rechtbank bevestigde zaken minderjarige slachtoffers betrokken zijn.
Dat zijn geen vage verhalen die alleen op sociale media rondgaan. Er zijn concrete aangiften, medische behandelingen, politieonderzoeken en gerechtelijke procedures. De Spaanse autoriteiten onderzoeken inmiddels meerdere gevallen van seksueel geweld.
Wie dit nog steeds afdoet als een gerucht, heeft een groter probleem met de feiten dan met de gebeurtenissen in Ceuta.
Dat is geen verzonnen verhaal van een boze internetgebruiker.
Dat is de werkelijkheid in een Spaanse stad.
Meer dan 70.000 mensen kwamen illegaal binnen
Op 30 juli en 31 juli werd de grens van Ceuta massaal overschreden.
Volgens de Spaanse autoriteiten kwamen meer dan 70.000 migranten illegaal binnen. Een deel keerde terug naar Marokko, maar duizenden bleven achter.
Nederlandse media konden kennelijk niet wachten om het dossier te sluiten. De werkelijkheid werkte daar niet aan mee. Terwijl werd gesuggereerd dat de migranten alweer waren vertrokken, verbleven er volgens de Spaanse minister van Binnenlandse Zaken nog ongeveer 5.000 in Ceuta.
Een stad met ongeveer 85.000 inwoners kreeg daardoor in korte tijd een enorme groep mensen erbij.
Dat is geen normale migratie.
Dat is een grenscrisis.
Wie vervolgens beweert dat iedereen maar rustig moet wachten tot de overheid alles heeft geregeld, begrijpt niet hoe een samenleving functioneert.
De overheid moet namelijk eerst voorkomen dat de openbare orde instort.
En dan komen de seksuele agressies
De rechtbanken van Ceuta behandelen inmiddels meerdere zaken.
In één zaak wordt een verdachte ervan beschuldigd een minderjarig meisje seksueel te hebben aangevallen, waarbij sprake zou zijn geweest van penetratie.
In een andere zaak gaat het om seksuele aanrakingen bij een minderjarige.
In beide gevallen werd voorlopige hechtenis opgelegd. Een derde verdachte kreeg eveneens te maken met gerechtelijke maatregelen.
Dat zijn geen politieke meningen.
Dat zijn zaken die daadwerkelijk bij Spaanse rechters liggen.
Reuters meldde vervolgens dat er minstens vijftien meldingen van seksuele agressie waren gedaan. De meerderheid van de gemelde slachtoffers zou minderjarig zijn.
Spaanse berichtgeving meldde op 18 augustus vervolgens 19 aangiften.
Het exacte aantal verandert daarmee niet de hoofdzaak.
Er is een ernstig veiligheidsprobleem ontstaan.
Waarom moet eerst iemand slachtoffer worden?
Ceuta illegale migratie:- Dat is de vraag die gesteld moet worden.
Duizenden mensen werden na de massale grensoverschrijding in een kleine stad opgevangen zonder dat daar voldoende capaciteit, toezicht en bescherming tegenover stonden. Vrouwen en meisjes moesten vervolgens zelf aangeven dat zij zich onveilig voelden, terwijl de politie achteraf moest ingrijpen. Inmiddels worden honderden minderjarige meisjes vanuit Ceuta naar het Spaanse vasteland overgebracht.
Dat is geen teken dat het beleid onder controle was. Het is het bewijs dat de overheid pas ingrijpt nadat de situatie uit de hand is gelopen.
Dat laatste gebeurt inmiddels daadwerkelijk. Er ligt een noodplan om ongeveer 500 alleenstaande minderjarige meisjes uit Ceuta naar het vasteland te brengen.
Blijkbaar kan de overheid dus wel ingrijpen.
Alleen kwam dat ingrijpen nadat de situatie al volledig ontspoord was.
Dit gaat niet over racisme
Dat is misschien wel de makkelijkste vluchtweg in het huidige debat.
Kritiek op illegale grensoverschrijding wordt al snel als racisme weggezet. Bij ernstige verdachten begint vervolgens het ritueel van compassie, procedures en eindeloze uitzonderingen. Wanneer vrouwen zich onveilig voelen, verdwijnt de kern van het probleem achter statistieken en politieke correctheid.
Dat is geen oplossing. Het is een manier om verantwoordelijkheid zo lang mogelijk vooruit te schuiven.
Daar heeft niemand iets aan.
Een illegale grensoverschrijding is een feit.
Een seksuele aangifte is een feit.
Een arrestatie is een feit.
Een minderjarig slachtoffer is een feit.
Nationaliteit maakt iemand niet automatisch schuldig.
Maar nationaliteit mag ook niet worden gebruikt om relevante informatie achter te houden.
De verdachten moeten worden vervolgd
Ceuta illegale migratie:- Daar hoort geen enkele discussie over te bestaan.
Wie een vrouw of meisje seksueel aanvalt, moet worden vervolgd.
Wie illegaal Spanje binnenkomt en vervolgens strafbare feiten pleegt, moet daarvoor eveneens juridisch worden aangepakt.
En wanneer iemand geen verblijfsrecht heeft, moet de overheid vervolgens gewoon de bestaande uitzettingsregels uitvoeren.
Dat is geen hardvochtigheid.
Dat is de rechtsstaat.
De Spaanse regering heeft zelf laten zien dat uitzetting mogelijk is. In een van de Ceuta-zaken werd een verdachte door de rechter uitzetting opgelegd.
Dan is de logische vervolgvraag simpel.
Waarom gebeurt dat niet sneller en op grotere schaal?
Een grens die niet wordt bewaakt, is geen grens
De gebeurtenissen in Ceuta laten iets zien wat Europese bestuurders liever niet hardop zeggen.
Grenzen hebben betekenis.
Niet omdat iedere migrant een gevaar vormt.
Wel omdat een staat moet weten wie zijn grondgebied binnenkomt.
Dat is geen extreem standpunt.
Het is elementaire staatskunde.
Een land dat zijn grenzen niet kan beschermen, verliest uiteindelijk controle over zijn eigen beleid.
Ceuta heeft dat probleem nu letterlijk aan den lijve ondervonden.
De Spaanse bevolking hoeft zich niet te verontschuldigen
Ook dat mag weleens gezegd worden.
Spaanse inwoners hebben er niet om gevraagd dat tienduizenden mensen tegelijk de grens overstaken.
Zij hebben niet gevraagd om overvolle opvanglocaties.
Zij hebben niet gevraagd om extra politieproblemen.
En zij hoeven zich al helemaal niet te verontschuldigen wanneer zij eisen dat hun straten veilig blijven.
De Spaanse minister van Defensie Margarita Robles noemde Ceuta en Melilla eerder deze maand nadrukkelijk “españolísimas” en stelde dat een aanval op beide steden een aanval op Spanje is.
Dat is de juiste uitgangspositie.
Ceuta is Spanje.
De Spaanse staat heeft daar dus een verantwoordelijkheid.
Stop met wegkijken
Ceuta illegale migratie:- Het probleem is niet dat iedereen die illegaal binnenkomt crimineel zou zijn.
Dat zou net zo goed een ongefundeerde generalisatie zijn.
Het probleem is dat een overheid zichzelf ongeloofwaardig maakt wanneer zij een massale illegale grensoverschrijding laat gebeuren en vervolgens verbaasd reageert op de gevolgen.
Eerst controle.
Een staat die zijn grenzen niet bewaakt, verliest controle. Een staat die vervolgens de gevolgen niet beheerst, verliest gezag. Ceuta laat zien hoe snel dat gebeurt.
En bij strafbare feiten: vervolging.
Zo hoort een rechtsstaat te functioneren.
Niet andersom.
Ceuta is een waarschuwing voor heel Europa
Wat in Ceuta gebeurt, blijft niet noodzakelijk in Ceuta.
De Europese buitengrenzen zijn niet alleen lijnen op een kaart.
Ze bepalen wie binnenkomt, wie bescherming krijgt en wie geen recht heeft om te blijven.
Wanneer die grenzen worden overschreden zonder effectieve controle, betaalt uiteindelijk de bevolking de rekening.
In Ceuta is die rekening inmiddels zichtbaar.
In overvolle opvanglocaties.
Bij overbelaste politie en rechtbanken.
Bij vrouwen die zich onveilig voelen.
En bij minderjarige meisjes die bescherming nodig hebben.
Daar mag geen politieke mist overheen worden gelegd.
Wie de grens niet bewaakt, verliest de controle.
Wie slachtoffers niet beschermt, faalt in zijn eerste verantwoordelijkheid.
En wie dat na Ceuta nog steeds niet begrijpt, heeft waarschijnlijk vooral behoefte aan een nieuwe beleidsnota.
Ceuta heeft behoefte aan iets veel eenvoudigers:
orde, grenscontrole en veiligheid.