Mensenrechten gelden niet alleen wanneer het politiek uitkomt
Een Pride-parade draait om vrijheid, gelijkwaardigheid en het recht om jezelf te kunnen zijn. Dat zijn waarden die in een vrije samenleving vanzelfsprekend zouden moeten zijn. Juist daarom ontstaat er discussie wanneer tijdens zulke evenementen politieke symbolen worden gedragen van gebieden of bewegingen waar de positie van homoseksuelen zwaar onder druk staat.
De vraag die steeds vaker wordt gesteld is eenvoudig: hoe geloofwaardig is een strijd voor homorechten als men tegelijkertijd steun betuigt aan partijen of samenlevingen waar homoseksualiteit niet dezelfde bescherming krijgt?
De ongemakkelijke tegenstelling rond lhbtiq+-rechten
In verschillende landen in het Midden-Oosten hebben homoseksuelen te maken met vervolging, sociale uitsluiting en geweld. Ook binnen Palestijnse gebieden bestaan meldingen van bedreiging en discriminatie tegen lhbtiq+-personen.
Dat betekent niet dat iedere Palestijn of iedere persoon die zich inzet voor Palestijnse rechten deze opvattingen deelt. Het betekent wel dat een eerlijk debat moet erkennen dat mensenrechten niet overal op dezelfde manier worden beschermd.
Daar wringt de schoen.
Wanneer een beweging die opkomt voor seksuele vrijheid kritiekloos symbolen omarmt die verbonden worden met een regio waar homoseksuelen minder vrijheid ervaren, ontstaat een morele tegenstelling die uitleg verdient.
Solidariteit met burgers is iets anders dan politieke steun
Niemand hoeft weg te kijken van het leed van burgers in een oorlog. Onschuldige mensen verdienen bescherming, ongeacht afkomst, religie of nationaliteit.
De discussie gaat daarom niet over het ontzeggen van medeleven aan Palestijnse burgers. De discussie gaat over politieke keuzes en de vraag welke waarden daadwerkelijk centraal staan.
Mensenrechten horen geen selectief systeem te zijn waarbij de ene schending veel aandacht krijgt en een andere wordt genegeerd omdat het politiek minder goed uitkomt.
De vrijheid van Pride vraagt ook om eerlijkheid
Pride is ooit ontstaan uit verzet tegen uitsluiting. Die boodschap verliest kracht wanneer vrijheid afhankelijk wordt gemaakt van politieke voorkeur.
Wie strijdt voor de rechten van homoseksuelen, zou die rechten overal moeten verdedigen. Niet alleen in Amsterdam, Rotterdam of andere westerse steden, maar ook op plekken waar die vrijheid veel minder vanzelfsprekend is.
Een universele waarde houdt namelijk op universeel te zijn wanneer er uitzonderingen worden gemaakt.
Kritiek op extremisme is geen aanval op een bevolkingsgroep
Het benoemen van extremistische ideeën of intolerante opvattingen betekent niet dat een hele groep mensen verantwoordelijk wordt gemaakt. Een democratische samenleving moet juist ruimte bieden voor moeilijke vragen.
De vraag waarom sommige activisten zeer kritisch zijn op westerse landen, maar minder zichtbaar spreken over homofobie in andere delen van de wereld, mag gesteld worden.
Dat is geen haat. Dat is een debat over consequentie.
Dubbele moraal bij mensenrechten
De kern is simpel: vrijheid moet niet afhangen van de vlag die iemand draagt.
Wie homoseksuelen wil beschermen, moet dat overal doen. Wie tegen onderdrukking strijdt, moet iedere vorm van onderdrukking durven benoemen.
Mensenrechten verliezen hun waarde wanneer ze veranderen in een politiek instrument. Juist degenen die zeggen voor gelijkheid te staan, zouden het voorbeeld moeten geven door dezelfde normen overal toe te passen.
Want echte solidariteit betekent niet alleen opkomen voor rechten wanneer het makkelijk is. De echte test komt wanneer die rechten verdedigen ongemakkelijk wordt.
Volg ons op X (Twitter)
Bluesky: Nieuwsfeiten op Bluesky
Luister naar onze opiniestukken via Florida Radio Rotterdam