Emmen asielzoekers: winkeldiefstal, overlast en falend beleid

Emmen asielzoekers:- Er zijn momenten waarop bestuurders niet langer om de werkelijkheid heen kunnen. Emmen is zo’n moment. In winkelcentrum De Weiert is winkeldiefstal geen incident meer maar routine. Ondernemers trekken aan de bel, personeel voelt zich onveilig en klanten blijven weg. En ineens klinkt het woord dat maandenlang taboe was: plaag. Uitgesproken door burgemeester Eric van Oosterhout.

Dat woord komt niet van een boze burger of een anonieme columnist. Het komt van een PvdA-burgemeester. En precies daar begint de ongemakkelijke waarheid.

Burgemeester Emmen noemt het een plaag: winkeldiefstal, wegkijken en het failliet van beleid

Als deze diagnose was uitgesproken door een rechtse wethouder, was het frame al klaargelegd. Dan heette het polariserend en werd gesproken over stigmatisering of stonden opiniemakers klaar met morele vingertjes. Maar nu komt het uit de mond van een bestuurder met het juiste partijkleurtje. Dan mag het opeens wél gezegd worden.

Dat is geen vooruitgang. Dat is hypocrisie. Problemen veranderen niet door de afzender te wisselen.

En hier wringt het pas echt. Want als deze woorden niet van een PvdA-burgemeester kwamen, maar van een willekeurige rechtse wethouder, dan was het oordeel al geveld. Dan heette dit “stigmatiserend”, “gevaarlijk”, “extreemrechts”. Dan was de burgemeester weggezet als hardliner, als populist, als iemand die “op mensen jaagt”. Maar nu komt het uit de mond van Eric van Oosterhout. Lid van de PvdA. Progressief. Betrouwbaar. En ineens mag het wel benoemd worden. Dat maakt het probleem niet kleiner, het maakt de hypocrisie groter. Blijkbaar is iets pas waar als het van links komt. Tot die tijd heet het framing.

Winkeliers als proefkonijnen van falend asielbeleid

Angela van der Velde runt samen met haar man al vijftien jaar Deco Noord. Wat zij beschrijft is geen subjectief gevoel. Het is dagelijkse schade. Waar vroeger incidenteel jeugdgedrag voorkwam, is nu sprake van structurele diefstal. Terugkerend. Brutaal. Zonder schaamte.

Ondernemers worden zo onvrijwillig proefkonijn van een beleid dat elders wordt bedacht en lokaal wordt afgewenteld. Niet Den Haag loopt risico. Niet beleidsmakers. Maar winkeliers, medewerkers en klanten.

De pendelbus uit Ter Apel is geen detail

Het probleem heeft een duidelijke logistieke component. De pendelbus uit Ter Apel brengt mensen naar Emmen die niet komen om te winkelen. Dat zeggen ondernemers. Dat zegt de VVD-fractie in Emmen. Dat erkent inmiddels ook het gemeentebestuur.

Het voorstel van winkeliers is opvallend simpel: tassencontroles bij het uitstappen. Geen repressie. Geen collectieve schuld. Gewoon controle. Normstelling. De boodschap dat Emmen geen vrijplaats is.

Dat zo’n voorstel nodig is, laat zien hoe ver het probleem is geëscaleerd.

Van ontkenning naar crisismanagement

Maandenlang was er weinig aan de hand. Daarna waren het losse incidenten. Vervolgens kwamen de brandbrieven. En nu is er paniekbestuur. Dat patroon is bekend. Niet alleen in Emmen. Ook in Arnhem, Ter Apel en andere gemeenten.

Besturen op hoop is geen beleid. Bijsturen nadat de schade is aangericht, voelt voor ondernemers als minachting.

Links Nederland en selectieve blindheid

Waarom ziet links Nederland dit niet. Of preciezer: waarom wil men het niet zien. Kranten berichten erover. Burgemeesters slaan alarm. En toch blijft de reflex hetzelfde. Overlast wordt hervertaald naar context. Criminaliteit naar achtergrond. Onveiligheid naar gevoel.

Vrouwen die winkelcentra mijden krijgen te horen dat het een maatschappelijk vraagstuk is. Alsof semantiek bescherming biedt.

Dankbaarheid is geen eis, maar gedrag telt voor Emmen asielzoekers

Er is een observatie die zelden hardop wordt uitgesproken. Wie werkelijk uit een levensgevaarlijke situatie vlucht, gedraagt zich anders. Voorzichtig. Onopvallend. Gericht op stabiliteit.

Emmen asielzoekers:- Toch zien we vooral jonge mannen. Nauwelijks vrouwen. Zelden gezinnen. En opvallend vaak mensen die later zonder problemen terugkeren naar datzelfde zogenaamd onveilige land, soms zelfs voor vakantie.

Dat roept vragen op. Logische vragen.

Veiligelanders en het uitgeholde systeem

Een groot deel van de overlast wordt veroorzaakt door veiligelanders. Mensen uit landen die niet in oorlog zijn. Dat is geen mening maar een beleidsdefinitie. Het probleem is niet dat zij hier zijn. Het probleem is dat procedures traag zijn en consequenties ontbreken.

Wie weet dat uitzetting maanden of jaren duurt, heeft weinig reden om zich aan te passen. Zo creëert het systeem zelf normloos gedrag.

De dubbele moraal van de PvdA

En dan de politieke ironie. Volgens het vaste script zou een bestuurder die spreekt over een plaag worden weggezet als extreemrechts. Als gevaarlijk. Als hard.

Maar Eric van Oosterhout is van de PvdA. Dus heet het ineens realisme. Dan is het geen demonisering maar daadkracht. Dat zegt alles over hoe leeg het morele debat is geworden.

Problemen zijn niet links of rechts. Ze zijn er. En wie ze benoemt, verdient geen etiket maar oplossingen.

Emmen staat niet alleen

Wat nu in Emmen gebeurt, zagen we eerder in Arnhem en Ter Apel. Eerst ontkenning. Dan verplaatsing. Daarna escalatie. En uiteindelijk verlies van draagvlak.

Zonder duidelijke grenzen verdampt vertrouwen. Niet alleen in asielbeleid, maar in bestuur zelf.

Een plaag bestrijd je met beleid

Emmen asielzoekers:- Het woord plaag is hard, maar beschrijvend. Iets dat zich uitbreidt zolang niemand ingrijpt. Dat vraagt om maatregelen. Snelle procedures. Directe handhaving. Geen vrijblijvendheid.

Gastvrijheid zonder grenzen is geen menselijkheid. Het is bestuurlijke nalatigheid.

Conclusie

Dit is geen onderbuik. Dit is wat er gebeurt wanneer beleid faalt en bestuur te lang wegkijkt. Dat zelfs een PvdA-burgemeester dat nu hardop zegt, is geen schande. Het is een bevestiging van wat al lang zichtbaar was.

De vraag is niet of het benoemd mag worden. De vraag is waarom het zo lang heeft geduurd.

Lees ook: In Arnhem gaat het ook lekker.