Vogelgriep: Waarom de focus op vogels die ons eten leveren?
Vogelgriep is al jaren een onderwerp dat veelvuldig in het nieuws verschijnt. Maar waarom ligt de nadruk zo sterk op het vaccineren van vogels die eieren leggen voor consumptie? Is dit de enige manier om het virus te bestrijden, of zitten er diepere vraagtekens achter de keuzes die gemaakt worden?
Vogelgriep wordt vaak afgeschilderd als een risico voor de volksgezondheid, maar er is weinig aandacht voor de bredere vraag: waarom zijn het juist de commerciële kippen en eenden die gevaccineerd worden, terwijl andere vogels, die geen direct belang hebben voor de voedselproductie, buiten beeld blijven?
Zou het niet logischer zijn om het bredere vogelbestand, inclusief wilde vogels, te betrekken in de aanpak? De manier waarop we omgaan met vogelgriep heeft veel weg van selectieve bescherming, en dat roept vragen op.
Een andere manier van kijken naar risico’s
Terugblik op de coronamaatregelen: Waarom de inconsistentie?
Als we terugdenken aan de coronamaatregelen van vijf jaar geleden, zien we een merkwaardige inconsistentie. Het was geen probleem om met honderden mensen in een supermarkt als de Albert Heijn Plus te zijn, maar met een handvol mensen in een kerk samenkomen werd als levensgevaarlijk gezien. De redenering achter deze keuzes lijkt vaak weinig samenhang te vertonen. Wat bepaalde de beslissing om de ene situatie veilig te verklaren en de andere als gevaarlijk te bestempelen?
Waarom was het veilig om in een supermarkt te lopen, waar mensen elkaar constant in de weg liepen, maar niet in een kerk, waar iedereen netjes op zijn plaats zat? Er was zelfs onderscheid tussen zittend en staand. In de kroeg was het prima om rustig te zitten, zolang je maar een QR-code had. Het idee dat zitten veiliger was dan staan, roept vragen op over de wetenschappelijke onderbouwing van deze keuzes.
Waarom worden alleen vogels die ons eten leveren gevaccineerd tegen vogelgriep? Ontdek de inconsistenties in de aanpak van virussen…
Angst en onduidelijkheid
De impact van de coronamaatregelen was enorm. Veel mensen werden angstig en onzeker, niet alleen over hun eigen gezondheid, maar ook over de richting die de samenleving op ging. Artsen zagen het dagelijks terug in hun spreekkamer: patiënten die bang waren voor wat er komen zou, die zich zorgen maakten over de toekomst. Dit was niet alleen zichtbaar bij corona-ontkenners of klimaatsceptici, maar ook bij degenen die zich de retoriek van de media te veel hadden laten beïnvloeden. Want was het niet de media die ons altijd vertelde hoe we moesten denken over leiders als Trump, Poetin of zelfs over de coronamaatregelen zelf?
In een tijd waarin angst en onzekerheid regeerden, framen de media mensen. Er werd weinig ruimte gelaten voor andere standpunten, wat leidde tot verdeeldheid in de samenleving. Velen kwamen erachter dat de berichtgeving hen niet altijd de volledige waarheid vertelde, of zelfs hen in een kwaad daglicht stelde. De aanpak van vogelgriep, zoals die van andere virusdreigingen, past binnen deze bredere trend van het verleggen van de focus naar wat voor de gevestigde belangen het meest voordelig is.
De macht van grote machten
De afgelopen jaren hebben we kunnen zien hoe grote machten, zowel binnen als buiten Europa, steeds meer invloed uitoefenen op nationale en internationale politiek. De rol van de Europese Commissie, die in feite door niemand gekozen is, heeft ervoor gezorgd dat landen als Nederland steeds meer afhankelijken van externe bepalingen en beleidsmaatregelen. Dit heeft niet alleen de economie beïnvloed, maar ook de manier waarop wij omgaan met wereldwijde crisissen, zoals de coronamaatregelen en de vogelgriepuitbraken. Luister.
Wat is er gebeurd sinds de coronaperiode, dat Europa, met de media in zijn kielzog, zich zo laat leiden door de belangen van Brussel en niet meer de stem van zijn eigen burgers laat horen? Is er überhaupt nog ruimte voor nationale soevereiniteit in een tijdperk waarin alles en iedereen verbonden lijkt te zijn met de wereldmacht die Brussel vertegenwoordigt?
Conclusie: Focus op de juiste prioriteiten
Het wordt steeds duidelijker dat de manier waarop we omgaan met zowel vogelgriep als andere wereldwijde crisissen niet altijd op feiten of wetenschappelijke logica is gebaseerd. Het vaccineren van alleen die vogels die ons voedsel leveren is slechts een klein stukje van de puzzel.
Zou het niet beter zijn om breder te kijken naar de gevaren die virussen zoals vogelgriep kunnen veroorzaken, ongeacht of de vogels direct ons voedsel leveren? En wat betekent dit voor de bredere vraag over onze omgang met virussen, media en macht?
Onze benadering van crises zoals de coronamaatregelen en vogelgriep verdient herziening.
In plaats van simpelweg te volgen wat verteld wordt, moet de samenleving zich afvragen of er andere, effectievere manieren zijn om met dergelijke dreigingen om te gaan. Het is tijd om de retoriek te doorzien en de focus te leggen op wat echt belangrijk is voor de gezondheid en het welzijn van ons allemaal.
Meer onzin hier.
Volg ons op X, voorheen Twitter, en op Bluesky.