Ganges India vervuiling is het soort realiteit waar je beleidsmakers liever niet mee confronteert. Want het verpest het verhaal. Hier zit je braaf je plastic dopje aan de fles vast te klikken alsof je persoonlijk de planeet redt, terwijl aan de andere kant van de wereld een rivier fungeert als open riool met religieuze status. (lees)
De Ganges: heilig water met een bijsmaak
De Ganges is heilig. Dat is de officiële lezing. De onofficiële versie ruikt anders.
Mensen baden erin. Poetsen hun tanden erin. Drinken het. Ondertussen drijven er menselijke uitwerpselen, afval en halve crematieresten voorbij alsof het een soort macabere parade is.
En nee, dat is geen overdrijving. Dat is gewoon hoe het daar is.
Een gemiddelde Nederlander zou daar binnen 24 uur in elkaar klappen. Maar goed, wij zijn blijkbaar verwend met schoon water en een minimale afkeer van drollen in onze mond.
Europa redt de wereld met een dopje
Gelukkig hebben wij iets veel krachtigers: regelgeving.
- Dopjes moeten vast aan flessen
- Rietjes zijn uitgeroeid alsof het een invasieve diersoort was
- Belastingen zijn verhoogd, want dat helpt altijd
Probleem opgelost. Applaus voor onszelf.
Terwijl complete riviersystemen elders veranderen in chemische en biologische nachtmerries, zitten wij hier serieus te discussiëren over plastic van 2 gram. Het is alsof je een bosbrand probeert te blussen met een plantenspuit en daarna trots vertelt dat je “actie hebt ondernomen”.
Ganges India en Amsterdam doet dapper mee
Overigens hoeven we niet eens zo ver te kijken. De grachten van Amsterdam beginnen ook een interessante ontwikkeling door te maken.
Afval, plastic, fietsen, voedselresten.
Nog geen drijvende lijken, maar de ambitie is er.
Het verschil? Wij hebben regels. En campagnes. En beleidsnota’s.
Dat het resultaat vooral cosmetisch is, dat laten we even buiten beschouwing.
Alles eindigt in dezelfde soep
Water heeft een vervelende eigenschap: het stroomt. Rivieren komen uit in zeeën, en zeeën mengen zich vrolijk met elkaar.
Dus ja, die vraag die niemand hardop stelt maar iedereen stiekem denkt:
wat gebeurt er met alles wat daarin verdwijnt?
Inclusief menselijke resten?
Een deel lost op , zinkt en blijft rondzweven.
En jij springt daar op vakantie vrolijk in, want “helder water” betekent blijkbaar dat je het probleem niet ziet.
En dan komt het morele circus
Wacht maar. Het duurt nooit lang voordat iemand opstaat en verklaart dat dit allemaal de schuld is van het Westen.
Kolonialisme. Kapitalisme. Klimaat.
Altijd handig om alles in één morele blender te gooien.
De volgende stap is voorspelbaar: wij moeten betalen. Klimaatherstel, compensatie, nog meer geld. Want ergens is het logisch dat jij met je dopje de rekening krijgt voor een rivier vol drollen duizenden kilometers verderop.
De ongemakkelijke waarheid
Het probleem is niet ingewikkeld. Het is alleen ongemakkelijk:
- Gedrag speelt een rol
- Infrastructuur faalt
- Handhaving ontbreekt
- Traditie wint het van hygiëne
Maar dat klinkt minder nobel dan “wij gaan de wereld redden met regelgeving”, dus dat hoor je zelden in Den Haag of Brussel.
Slot: morele zelfbevrediging in plastic vorm
Dus blijf vooral dat dopje vastklikken. Echt. Voel je goed. Je doet het voor de planeet.
Ondertussen stroomt de Ganges rustig door als een biologisch experiment waar niemand de stekker uit durft te trekken.
De wereld redden is blijkbaar vooral een kwestie van niet te ver kijken en jezelf overtuigen dat kleine symbolen grote problemen oplossen.
Maar hé, zolang het dopje vastzit, kunnen we weer rustig slapen.
Ganges India.
Volg ons op Twitter: https://x.com/Nieuwsfeitencom
Bluesky: https://bsky.app/profile/nieuwsfeiten.bsky.social
Luister naar opiniestukken via Florida Radio Rotterdam: https://happy-music-radio.com
