OV-overlast asielzoekers:- Het kan zo niet langer. Niet omdat iemand zich ongemakkelijk voelt, maar omdat mensen die simpelweg hun werk doen steeds vaker doelwit zijn van intimidatie, scheldpartijen en fysiek grensoverschrijdend gedrag. Dit keer geen abstract beleid of statistiek, maar een buschauffeuse die haar bus langs de kant zet, in tranen uitbarst en weigert verder te rijden. Twee keer uitgescholden. Twee keer bespuugd. Op één dag.
OV-overlast asielzoekers treft buschauffeurs en BOA’s dagelijks. Intimidatie en agressie blijven zonder gevolgen.
Dit gebeurde niet door “boze reizigers”, maar opnieuw door zogenoemde reizigers afkomstig uit een asielzoekerscentrum. Mensen die structureel zonder geldig vervoerbewijs reizen en waarvan het gedrag binnen het openbaar vervoer inmiddels bij chauffeurs, BOA’s en vervoerders bekend is.
OV-overlast door asielzoekers is geen incident meer
Wie dit nog steeds wegzet als een optelsom van losse voorvallen, negeert de werkelijkheid. In delen van het land is al jaren sprake van structurele overlast in het openbaar vervoer door bewoners van opvanglocaties. Dat is geen politieke mening, maar een constatering die ook door vakbonden en vervoerders wordt bevestigd.
Zo werd tussen Emmen en Ter Apel zelfs een aparte, gratis pendelbus ingesteld na herhaaldelijke incidenten met agressie en intimidatie richting buschauffeurs op reguliere lijnen (RTL Nieuws). Dat een aparte bus nodig werd geacht, zegt genoeg over de ernst van de situatie.
Zwart rijden, escalatie en wegkijken
Chauffeurs geven aan dat zwart rijden op deze trajecten eerder regel dan uitzondering is. Aanspreken leidt vaak tot schelden of dreiging. Handhaving tot escalatie. En echte consequenties blijven uit. Dat beeld wordt bevestigd door de vakbond FNV, die waarschuwde dat buschauffeurs zich onveilig voelen door intimidatie, bedreigingen en soms fysiek geweld op lijnen rond azc’s (NOS).
De reactie van sommige betrokkenen richting handhavers is daarbij veelzeggend. “We betalen er toch voor?” Alsof regels vrijblijvend zijn. Alsof gezag iets is waarover onderhandeld kan worden.
Buschauffeurs en BOA’s staan er alleen voor
OV-overlast asielzoekers:- Het zijn niet de opiniemakers of beleidsadviseurs die dagelijks met deze realiteit te maken hebben. Het zijn chauffeurs, conducteurs en BOA’s die werken op plekken waar de problemen zich concentreren. Zij herkennen de patronen., zien dezelfde groepen terugkeren en weten hoe weinig steun er volgt na een incident.
De politiek reageert traag of helemaal niet. Ondertussen wordt van werknemers verwacht dat zij professioneel blijven functioneren in situaties waarin hun veiligheid niet gegarandeerd is.
Het probleem is breder dan één buslijn
De overlast beperkt zich niet tot het streekvervoer. Ook de NS heeft openlijk aangegeven dat incidenten rond stations nabij azc’s zo ernstig waren dat werd overwogen om stations over te slaan, zoals bij station Maarheeze (NOS).
Daarnaast blijkt uit analyses dat incidenten en overlast door bewoners van opvanglocaties de afgelopen jaren zijn toegenomen, ook in de openbare ruimte en rond vervoer (Adviesraad Migratie).
Dat deze feiten vaak worden geminimaliseerd of geframed als “beeldvorming” ondermijnt het vertrouwen bij burgers en werknemers die hier dagelijks mee te maken hebben.
Dankbaarheid en wederkerigheid zijn geen extremisme
Wie opvang krijgt, bescherming krijgt en gebruikmaakt van publieke voorzieningen, mag worden aangesproken op gedrag. Dat is geen hardvochtigheid, maar een basisvoorwaarde voor samenleven. Dat geldt voor iedereen.
Het schuurt extra wanneer dezelfde personen probleemloos naar het herkomstland kunnen reizen voor vakantie, terwijl wordt volgehouden dat terugkeer onmogelijk is. Die tegenstelling ondergraaft het draagvlak en voedt het gevoel dat regels niet voor iedereen gelijk gelden.
Zonder handhaving verdwijnt gezag
OV-overlast asielzoekers:- Dit probleem wordt niet opgelost met posters, trainingen of gesprekken alleen. Het vraagt om duidelijke grenzen, zichtbare handhaving en consequent optreden. Niet wegplaatsen, niet doorschuiven, maar aanpakken waar het gebeurt.
Zolang buschauffeurs huilend langs de weg staan en daders zonder gevolgen doorreizen naar de volgende halte, faalt de overheid in haar kerntaak: bescherming van mensen die het publieke systeem draaiende houden.
Bescherm werknemers, niet falend beleid
De vraag is niet of dit “hard” klinkt. De vraag is waarom dit zo lang is genegeerd. Loyaliteit hoort te liggen bij de mensen die werken, betalen en bijdragen, niet bij beleid dat aantoonbaar niet functioneert maar politiek wordt afgeschermd.
En ja, stemmen op de PVV helpt ook niet. Vandaag (20-01-2026) stapten zes zetels op omdat ze het niet eens waren met Wilders.
JA21 is er groot mee geworden. Niemand die daar iets over zegt. Pure zever. Het wordt tijd dat dit in de grondwet wordt vastgelegd: een zetel hoort bij de partij, niet bij de persoon. Wie het niet eens is, stapt op, maar neemt de zetel niet mee. Simpel, logisch, eerlijk.
Lees ook: Deugneus
Volg ons op Twitter: https://x.com/Nieuwsfeitencom
Bluesky: https://bsky.app/profile/nieuwsfeiten.bsky.social
Luister naar opiniestukken via Florida Radio Rotterdam: https://happy-music-radio.com
