MKB wordt leeggezogen – daardoor de consument ook.

De auteur uit een opinie binnen de kaders van de vrijheid van meningsuiting. (artikel 7 Grondwet en artikel 10 EVRM )

Klant wordt leeggezogen:-  Het is officieel. U bent geen paranoïde complotdenker als u bij de kassa staat en denkt: ik word hier genaaid. Alleen zit u er vaak naast over wie het doet. Niet de winkeleigenaardie kapper op de hoek en niet de restauranteigenaar die elke dag personeel bij elkaar moet schrapen.
De echte winnaar staat elders. In Den Haag. En in Brussel.

De Autoriteit Consument en Markt luidde recent de noodklok. Concurrentie in Nederland is geen vrije markt meer maar een gecontroleerd decorstuk. Minder keuze. Hogere prijzen. Lagere kwaliteit. En ondertussen recordwinsten aan de top. Niet bij het MKB, maar bij multinationals die regels laten schrijven door mensen met naamkaartjes en draaideuren.

Wie denkt dat de MKB’er zijn zakken vult, kijkt naar het verkeerde niveau.


MKB wordt leeggezogen – Nederlandse staat verdient meer aan het MKB dan ondernemer zelf door belastingen, regels, banken en coronaschulden.

De ACM is ongewoon helder. De oorzaak ligt bij de toegenomen invloed van bedrijfslobby’s op wetgeving. Grote spelers als Shell, Unilever, grootbanken en Big Tech hebben niet alleen marktmacht maar ook wetgevende macht. Ze sturen legers lobbyisten naar Den Haag en Brussel en krijgen precies wat ze nodig hebben.

Regels die zij kunnen dragen.
Regels die kleine ondernemers breken.

Voor multinationals is regulering een kostenpost. Voor het MKB is het een doodvonnis.

Dit noemen beleidsmakers graag “gelijke regels voor iedereen”. In werkelijkheid is het deregulering voor de groten en wurging voor de kleintjes.


Banken: concurrentie op papier, kartel in de praktijk

Neem de banken. ING, Rabobank en ABN AMRO domineren de markt. De ACM spreekt voorzichtig over stilzwijgende afstemming. Dat is Haagse taal voor iets wat elke ondernemer herkent. Geen echte keuze. Geen echte concurrentie. Wel identieke tarieven, identieke voorwaarden en identieke afwijzingen.

Een MKB’er die financiering nodig heeft, krijgt geen markt maar een muur.
En wie denkt dat dit toeval is, gelooft ook nog in sinterklaas met spreadsheet.


Arbeidsrecht: ontworpen zonder ondernemer in de kamer

MKB wordt leeggezogen:- Dan het arbeidsrecht. Hier gaat het MKB definitief onderuit.

Twee jaar loondoorbetaling bij ziekte.
Verplichte verzekeringen die makkelijk €1.000 per maand kosten.
Transitievergoeding van één derde maandsalaris per gewerkt jaar.
Daarbovenop loonheffing, vakantiegeld en pensioenpremie.

Reken het eens uit.
Vier werknemers. Twintig dienstjaren.
Dan wilt u stoppen. Niet failliet, gewoon stoppen.

De rekening kan richting een jaarsalaris per werknemer lopen.
Voor wat precies? Ze zijn betaald, ze zijn verzekerd en hebben pensioen opgebouwd.

Dit systeem ontmoedigt vaste contracten. Niet uit onwil, maar uit zelfbehoud. Wie hier nog naïef “vast” aanbiedt, speelt Russische roulette met zijn bedrijf.


De staat als stille vennoot die nooit verlies draait

MKB wordt leeggezogen:- En dan is er de belastingdruk. BTW. Vennootschapsbelasting. Loonheffingen. Premies. Lokale lasten. Energieheffingen. Afvalstoffen. Vergunningen. Inspecties.

Tel alles op en de conclusie is pijnlijk eenvoudig.
De Nederlandse staat haalt structureel meer uit een MKB-bedrijf dan de eigenaar zelf.

Zonder risico, nachten wakker liggen en zonder personeel te moeten ontslaan.

Een vennoot die altijd incasseert. Nooit bijspringt.


Coronaschulden: staatsbeleid met vertraagde detonator

MKB wordt leeggezogen:- Alsof dat niet genoeg was, is daar nog de coronaschuld. Door de overheid opgelegd. Door de overheid gefaciliteerd. En nu door diezelfde overheid keihard teruggevorderd.

Faillissementscijfers laten het zien. Ondernemers gaan nu alsnog om. Niet omdat hun bedrijf slecht is, maar omdat de staat nog een rekening heeft openstaan.

Zoals ook door ondernemersorganisaties en faillissementscuratoren wordt bevestigd.
Schrap die schuld, en een groot deel van de faillissementen verdwijnt.

Maar dat gebeurt niet. Mooie praatjes vullen geen gaatjes.


VVD-retoriek versus economische realiteit

De VVD spreekt graag over ondernemersklimaat. Over ruggengraat van de economie. Over banenmotor.
In de praktijk werkte de partij mee aan precies dit systeem. Meer regels, lasten en schulden. Minder ademruimte.

Vrij ondernemerschap is ingeruild voor gecontroleerd uitmelken.


Conclusie: het MKB is geen probleem, maar melkkoe

Het MKB is niet inefficiënt.
rt=”4687″ data-end=”4690″ />>Het MKB is niet inhalig.

Het MKB is structureel leeggetrokken door een staat die samenwerkt met grote bedrijven en de rekening neerlegt bij wie geen lobbybudget heeft.

Zolang Den Haag dit systeem in stand houdt, verdwijnt de kleine ondernemer. Niet door de markt, maar door beleid.

En wie dat “ondernemersrisico” noemt, heeft nog nooit een loonlijst gezien.

Bronnen:

Beluister meer meningen op Florida radio rotterdam.