19-02-2026:- Wanneer de overheid eigen burgers laat vallen en vluchtelingen alles krijgen. Vanochtend om 7:08 uur overleed Alberto.
Dakloze Alberto overleden man die weken zonder geld buiten moest leven. Acht weken lang zonder uitkering, zonder verzekering, zonder menselijk vangnet. De gemeente Breda besloot dat hij eerst moest bewijzen dat hij daadwerkelijk dakloos was voordat de uitkering hervat werd. Formeel correct, menselijk desastreus. Kort nadat de betaling hervat werd, lag hij in het ziekenhuis. Operatie, coma, even herstel… en daarna opnieuw falen. Te laat. Te laat voor een man die niets anders had dan zijn eigen veerkracht.
Dakloze Alberto overleden na stopzetting uitkering; vluchtelingen krijgen hotels en zorg. Eigen burgers vallen buiten de boot.
Ondertussen verblijven asielzoekers in hotels en recreatieparken. Drie maaltijden per dag, warme bedden, medische begeleiding, alles netjes geregeld. Het systeem kan plotseling buigen wanneer internationale verplichtingen of politieke prioriteiten dat eisen. Een crisis? Geen probleem, hotelkamer binnen 24 uur. Een dakloze die weken zonder inkomen overleeft? Een administratieve nachtmerrie.
In Roerdalen kregen twee tachtigplussers een boete van 30.000 euro omdat zij permanent in hun vakantiewoning verbleven. Bestemmingsplan boven bestaanszekerheid. Handhaving boven menselijkheid. Kort daarna volgde vermoedelijke zelfdoding. Hier geen noodopvang, geen flexibele regelingen, geen warme bedden. Gewone burgers betalen de prijs van een systeem dat hypocrisie belichaamt.
Het contrast is schokkend. Het oudere echtpaar valt onder regulier bestuursrecht. Niets wordt geschoven. Niets wordt toegestaan. De asielzoeker valt onder opvangregimes met tijdelijke ontheffingen en politieke dekking. De ene groep wordt beschermd, de andere gestraft. Het is een feit, geen mening, geen politieke correctheid, gewoon de realiteit.
Dakloze Alberto overleden:- En dan heb je politici die hun handen in onschuld wassen. Die triomferen over hun gastvrijheid en internationale verplichtingen, terwijl eigen burgers letterlijk doodgaan omdat het systeem hun leven kapotmaakt. Alberto is dood. Twee ouderen in Roerdalen zijn dood. Maar ja, laten we vooral hotels voor vreemden regelen. Drie maaltijden, warme bedden, medische hulp. Voor Nederlanders? Bewijzen dat je zwerversstatus legitiem is. Anders niets.
Dit is geen links-rechts-debat. Dit is een legitimiteitsvraag. Een overheid die flexibel kan zijn bij internationale druk maar star bij eigen burgers, verliest vertrouwen. Politici houden toespraken over gastvrijheid, over morele verplichtingen aan vreemden, over humanitaire waarden. Maar kijk eens naar de cijfers: Nederlandse daklozen sterven, oudere burgers worden financieel vernietigd, hulpbehoevenden krijgen bureaucratie over zich heen. De politieke prioriteiten zijn glashelder: eerst internationale verplichtingen, dan eigen volk.
Alberto had geen briefadres. Zonder briefadres stopte de uitkering, verviel de zorgverzekering, verzwakte zijn lichaam. Hij overleefde het systeem niet. Twee ouderen kregen boetes van tienduizenden euro’s wegens permanente bewoning. En asielzoekers? Hotels, eten, medische zorg. Alles op kosten van de belastingbetaler. Dat is het verschil. Dat is de hypocrisie.
En dan staan politici erbij en kijken ernaar. Geen schaamte, geen verantwoordelijkheidsgevoel. Ze hebben allemaal een riant dak boven hun hoofd. En ondertussen sterven mensen die niets anders wilden dan leven. Het systeem is harteloos, willekeurig en moreel failliet.
Nederlanders die hun eigen land zien voor wie het is: een plek waar internationale verplichtingen sneller worden uitgevoerd dan menselijke nood. Het wrange contrast is de kern van het probleem. Het is geen complottheorie, geen sociale angst. Het is observatie. Een feit: wie een paspoort en afkomst heeft, krijgt sneller hulp. Wie het systeem bureaucratisch niet kan doorlopen, verliest letterlijk zijn leven.
De overheid kan alles regelen voor vluchtelingen: hotels, opvang, eten, medische begeleiding. Voor burgers? Administratieve molens. Bewijzen dat je dakloos bent. Bewijzen dat je recht hebt op bestaanszekerheid. En als dat te laat gebeurt, is de dood een reële uitkomst.
Dakloze Alberto overleden:- Politieke verantwoordelijkheid wordt systematisch ontweken. Handhaving wordt verheven boven menselijkheid. Crisisbeheer voor vreemden, starre regels voor eigen mensen. Dat is niet links of rechts. Dat is beleid dat mensenlevens meet aan regels en prioriteiten. Sinds april 2025 is het al vechten tegen de bierkaai voor Alberto.
Alberto is dood. Twee ouderen zijn dood. En de politiek? Die schuift alles af, wijst naar procedures en regels, terwijl de feiten spreken: Nederland kiest voor de opvang van vreemden boven de bescherming van haar eigen burgers. Dat contrast is schrijnend, scherp en bitter.
Het is tijd dat burgers dit verschil zien, benoemen en vragen stellen. Waarom hotels voor asielzoekers en boetes voor ouderen die nu zelfmoord plegen zoals in Roermond? Waarom stopzetting van uitkeringen voor daklozen? Het gaat niet over afkomst, huidskleur of politieke voorkeur. Het gaat over prioriteiten, menselijkheid en verantwoordelijkheid. En zolang de overheid die keuzes blijft maken, sterven de zwaksten, en verliest Nederland haar morele legitimiteit.
En met dit ventje gaat het er niet beter op worden.
